Przywykliśmy uważać rośliny za bezrozumne organizmy, pozbawione orientacji i czucia. Czasami jednak ze zdumieniem można zaobserwować jednak że rośliny przejawiają jakieś celowe działania. Rośliny odwracają się w stronę słońca, polują, chowają się przed dotykiem a obecnie okazało się ze potrafią się ze sobą w jakiś sposób komunikować. Ostatnie badania dowodzą że rośliny oprócz komunikacji pomiędzy sobą potrafią jeszcze bronić się przed wrogami a rodzinie która rośnie blisko nich zapewnić potrzebne pożywienie.
Przytoczę tutaj krótką przypowieść, którą usłyszałem parę lat wstecz będąc gościnnie za granicą, która wskazuje bardzo jaskrawie to, czego jako ludzie nie bierzemy pod uwagę a w żaden sposób nie da się zastąpić.
Miłorząb japoński zwany również miłorzębem dwuklapowym (Ginkgo biloba) okazałym drzewem osiągającym do 40 m wysokości (w Europie do 25m). Rozdzielnopłciowa roślina ma charakterystyczne liście w kształcie wachlarza z wcięciem na wierzchołkach. Kolor liści jest jasnozielony, a jesienią zmienia się na jasnożółty. Miłorząb japoński Gingko Biloba jest gatunkiem reliktowym i endemicznym, odosobnionym, jaki zachował się z licznej dawniej tej grupy roślin rosnących na naszej planecie, które rosły już przed 200 milionami lat.
Ogromne możliwości terapeutyczne w zakresie zwalczania artroz i odbudowy tkanki chrzęstnej zawiera w sobie nowozelandzki omułek zielonowargowy – Green-Lipped Mussel (ang.), Grün Lips (niem.), Perna Canaliculus. Omułek zielonowargowy hodowany jest na specjalnej farmie morskiej w Nowej Zelandii, gdzie wydobywa się z nich substancję, która pomaga ludziom cierpiącym na artretyzm. Substancję tę odkryto pod koniec lat 60-tych XX wieku w USA.
Suma (Pfaffia paniculata) jest rośliną tropikalnych lasów deszczowych nad górną Amazonką. Do celów leczniczych używa się jej korzeni (zresztą znacznych rozmiarów).
Miejscowa ludność uważa roślinę leczniczą za panaceum, co uwidacznia się w jej miejscowej nazwie „paratudo” – „na wszytko”. Szczególną cechą tej rośliny w porównaniu z innymi, o charakterze leczniczym, jest to, że łączy w sobie właściwości odżywcze jako pokarmu ze znacznymi zaletami terapeutycznymi.
Pokrzywa indyjska, zwana również pochwiatką, pokrzywką, szałwią indyjską lub koleusem, czyli Coleus forskohlii jest rośliną wieloletnią rosnącą w rejonach subtropikalnego oraz ciepłego, umiarkowanego klimatu niektórych obszarów Indii, Nepalu, Sri Lanki, Birmy, Tajlandii oraz innych krajów Azji Południowo-Wschodniej.
Jeżówka cielista (Echinacea Pallida), zwana również jeżowcem amerykańskim, jeżówką bladą, jeżówką różową, jest byliną (rośliną wieloletnią) osiągającą w zależności od gatunku wysokość 40-150 cm. Liście jeżówki cielistej mają lancetowaty kształt.
Glukozamina jest naturalną substancją regenerującą stawy i odbudowującą nową i zdrową chrząstkę. Pod względem biochemicznym tworzy molekułę białkowo-węglowodanową, czyli aminocukier, składający się z aminokwasu i cukru (glukozy).