Miłorząb japoński zwany również miłorzębem dwuklapowym (Ginkgo biloba) okazałym drzewem osiągającym do 40 m wysokości (w Europie do 25m). Rozdzielnopłciowa roślina ma charakterystyczne liście w kształcie wachlarza z wcięciem na wierzchołkach. Kolor liści jest jasnozielony, a jesienią zmienia się na jasnożółty. Miłorząb japoński Gingko Biloba jest gatunkiem reliktowym i endemicznym, odosobnionym, jaki zachował się z licznej dawniej tej grupy roślin rosnących na naszej planecie, które rosły już przed 200 milionami lat.

Fragmenty tej rośliny znajdują się w skamielinach sprzed ery mezozoicznej, w której żyły olbrzymie dinozaury. Jest to drzewo długowieczne, bardzo wolno rosnące. Wytrzymałe na mrozy, trwałe i długowieczne, odporne na choroby. Nie jest atakowane przez szkodniki. Już te jego cechy o czymś świadczą.

W Chinach, Japonii i Korei miłorząb uważany jest za drzewo święte i dlatego sadzi się go wokół świątyń. Spotyka się go w parkach i ogrodach (również klimatu umiarkowanego). Sadzi się jednak wyłącznie osobniki męskie, ponieważ okazy żeńskie wydają liczne nasiona (potocznie „owoce”), podobne do kulistej, żółtej po dojrzeniu śliwki (ałyczy lub mirabelki). Po opadnięciu dojrzałych nasion żółtozielona warstwa miąższu szybko gnije wydając odrażającą i długo utrzymującą się woń zjełczałego masła.

Surowcem leczniczym Gingko Biloba są liście, z których wytwarza się nalewki spirytusowe lub kapsułki z suchego wyciągu. Wyciągi te zawierają liczne flawonoidy, pochodne kwercetyny i kempferolu, w tym charakterystyczne dla miłorzębu bioflawonoidy, jak np bilobetyna. Oprócz tego w liściach miłorzębu występują związki dwuterpenowe takie jak glikolidy A, B, C, seskwiterpen, biloboid A, alkohol ginol, keton ginon, kwas ginkolowy i laktony terpenowe. Te ostatnie mają właściwość przeciwdziałania agregacji (zlepiania się) płytek krwi.

Zastosowanie preparatów:
- obniżanie lepkości krwi, co zmniejsza niebezpieczeństwo zlepiania się płytek krwi a poprawia prędkość przepływu krwi; skutkuje to polepszeniem zaopatrzenia tkanek w tlen i glukozę,
- działanie rozkurczowe i uelastyczniające ścianek naczyń krwionośnych (polepszenie zaopatrzenia w krew),
- uszczelnianie i wzmacnianie naczyń kapilarnych, co zmniejsza ryzyko pęknięcia naczyń krwionośnych i powstawania wybroczyn.
- przy upośledzeniu krążenia mózgowego,
- poprawa pamięci i zdolności intelektualnych, szczególnie u osób w podeszłym wieku,
- arterioskleroza,
- nieprawidłowe krążenie obwodowe („zimne” ręce i nogi),
- upośledzony przepływ krwi przez naczynia wieńcowe serca,
- wybroczyny,
- zawroty głowy,
- dzwonienie i szum w uszach,
- zaburzenia snu,
- poprawa wzroku i słuchu,
- zaburzenia psychiczne na tle miażdżycowym,
- łagodzenie ataków astmy,
- łagodzenie skutków „syndromu dnia następnego” (zatrucie alkoholowe).

Preparaty miłorzębu – to klucze do utrzymania prawidłowego stanu naczyń krwionośnych siatkówki. Wyciągi z tej rośliny zwiększają przepływ krwi przez sieć kapilarów, wywołują rozkurcz naczyń i usuwają szkody oksydacyjne w ścianach naczyń kapilarnych, a także bezpośrednio w siatkówce. Jest to bardzo istotne przy zwyrodnieniach plamki żółtej oka.
Miłorząb zwiększa dopływ krwi do mózgu, co wykorzystuje się w leczeniu choroby Alzheimera. Wyraźnie wpływa na stabilizację choroby i poprawia funkcje umysłowe u 65% pacjentów (badania opublikowane w „Journal of the American Medical Association”).

Redakcja Antylicho

Komentarze zostały wyłączone.