Antylicho

Słowo „Antylicho” należy do grupy wyrazów złożonych. Składa się z wyrazu bazowego „Licho” i przedrostka „ANTY”. Wyraz „Licho” w pradawnych wierzeniach słowiańskich był personifikacją demona zła, który przybywał do miejsc gdzie ludzie byli szczęśliwi i pozostawał tam dopóty, dopóki nie zniszczył ich szczęścia i radości. Według definicji Słownika Języka Polskiego, przedrostek „ANTY” w wyrazie złożonym oznacza „przeciwdziałający, przeciwległy, skierowany w przeciwną stronę”.

Proste przełożenie, bazujące na przeciwległym znaczeniu sugeruje, więc w wyrazie [Antylicho] personifikację dobrego ducha, który przybywa do miejsc, gdzie ludzie są nieszczęśliwi i pozostaje tam dopóty, dopóki nie przywróci im szczęścia i radości. Tyle, jeśli chodzi o semantykę tego wyrazu. Użycie w obu przypadkach figury retorycznej i stylistycznej, jaką jest personifikacja wskazuje na metaforyczne przedstawienie tego pojęcia. Pozostaje to jak najbardziej w zgodzie z lingwistyką kognitywną, zakładającą, że język jest ściśle powiązany z umysłowymi procesami dotyczącymi postrzegania świata. Owo postrzeganie zostało wyrażone przy pomocy personifikacji, czyli ucieleśnienia, stając się w określonym sensie materialnym bytem na planie fizycznym. Tym samym rodzi się, więc pytanie o to, czym jest ten byt określany mianem [Antylicho]. W sukurs przychodzi metafizyka, która zajmuje się badaniem bytu, poznawaniem jego właściwości, natury, istoty, esencji. Stąd też taki a nie inny tytuł tego artykułu.
Esencją jakiegokolwiek bytu, w tym także takiego jak [Antylicho] ( w końcu to także jest byt, bowiem można wpisać adres w wyszukiwarkę i pod tym adresem znaleźć określoną stronę z jej układem, grafiką, wpisami, komentarzami, autorami, odnośnikami itd. to wszystko istnieje na planie fizycznym, a w percepcji tegoż bytu w pierwszej kolejności uczestniczą zmysły przede wszystkim wzroku) jest jego wibracja lub wibracyjność. Istota natury [Antylicho] – co zresztą zauważają i podkreślają niejednokrotnie czytelnicy w swoich komentarzach – leży w wibracji spokoju. Moc i siła spokoju są niezwykłe i nieocenione, bowiem pozwalają na odnalezienie dystansu. Ten spokój i dystans rodzą w konsekwencji naturalną potrzebę odnalezienia wewnętrznej harmonii i równowagi, co z kolei przekłada się na sposób, w jaki porządkuje i organizuje się przestrzeń na planie fizycznym.
Owa aranżacja przestrzeni zarówno energetycznej jak i fizycznej przywodzi na myśl koncepcję ogrodu. I w istocie [Antylicho] jest jakby metafizycznym ogrodem. W aranżowaniu tej przestrzeni uczestniczy zespół [Antylicho]. To autorzy, którzy publikują tutaj swoje teksty. Zespół [Antylicho] tworzą ludzie, dla których pasją jest to, czym się zajmują, a zarazem pragnienie dzielenia się swoimi doświadczeniami, przemyśleniami, refleksjami z innymi. To aranżowanie odbywa się jakby według jakieś niezwykłej wewnętrznej logiki. Potrzeba wewnętrznego wglądu by zrozumieć sens, tego czego się doświadcza, pytania o to, co istnieje poza granicami życia i śmierci, poszukiwania drogi w stronę światła kiedy nazbyt długo pozostawało się w cieniu, odnajdywanie celu życia, który zarazem wytycza drogę do jego realizacji, odkrywanie możliwości swojej twórczej natury by tworzyć nie tylko swoją przestrzeń, ale także uzdrawiać to, co wymaga uzdrowienia, poznawanie swojego prawdziwego, wewnętrznego bogactwa, by dzieląc się nim z innymi budować coraz lepsze relacje, które przynoszą radość i spełnienie. Owa logika tematyczna prezentowana na [Antylicho] daleko bardziej wykracza poza symbolikę siatki Bagua. Te aspekty, w mniejszym lub większym stopniu, jak również natężeniu obecne są w życiu każdego człowieka, bez względu na jego rasę, płeć, wiek, narodowość, wyznanie, poglądy polityczne, status społeczny itd. Dziś te sprawy dotykają każdego.
Swój udział w aranżacji i charakterze tej przestrzeni, jaką jest Metafizyczny Ogród [Antylicho] mają także Czytelnicy, którzy przybywając tutaj dzielą się swoimi spostrzeżeniami. Metafora ogrodu, jako spokojnego miejsca spotkań ludzi, przywołuje inny jego aspekt. Swoistego rodzaju intymność tego miejsca pozwala na budowanie relacji i więzi międzyludzkich, dzięki którym bez przeszkód można, w klimacie zrozumienia, rozmawiać o różnych sprawach, także tych trudnych i czasami niemiłych i dokuczliwych. W tym miejscu nie sposób przecenić ogromnych zasług informatyka, który administruje owym ogrodem, mając swój ważny udział w aranżacji tej przestrzeni.
Metafizyczny Ogród [Antylicho] jest miejscem otwartym dla tych wszystkich, którzy pragnąc odetchnąć lubią i pragną delektować się interesującą lekturą. To także miejsce dla tych, którzy cenią sobie spokój, jak również tych, którym nieobce i bliskie są aspekty ich życia. Mnie zaś, w imieniu zespołu [Antylicho], pozostaje życzyć Ci, Drogi Czytelniku, aby Twój pobyt w tym Metafizycznym Ogrodzie [Antylicho] był nie tylko przyjemnym, ale nade wszystko inspirującym doświadczeniem na drodze odkrywania i budowania swojego własnego ogrodu.
Artykuł opracował “RoB”