Komentarze są wyłączone Dr Fereydoon Batmanghelidj, irański lekarz naukowiec pracujący w USA, zajmuje się badaniami wody i jej wpływu na zdrowie od ponad 20 lat. Odkrył, że stałe odwodnienie organizmu powoduje stres, chroniczne bóle i wiele chorób degeneracyjnych.
Ciąg dalszy artykułu '46 powodów, dla których należy regularnie pić czystą wodę'»
Komentarze są wyłączone Świat elektronów, fotonów i kwantów zakłada istnienie ich świadomości oraz przekaz informacji drogą energetyczną. Energia – to wibracje, wibracje zaś – to informacje.
Ciąg dalszy artykułu 'Lecznicze właściwości wody krystalicznej'»
Komentarze są wyłączone Największe, unikalne cechy wody to:
• pamięć,
• zdolność do przenoszenia informacji.
Woda pamięta wszystko to, z czym się zetknęła. Woda też przenosi informacje między organami ciała. Dzięki niej poszczególne narządy otrzymują informację, jak powinny funkcjonować. Nie wiemy jeszcze dziś skąd i w jaki sposób woda nabywa te informacje. Możliwe natomiast jest, że z pola energetyczno-informacyjnego otaczającego Ziemię. Możliwe również, że od każdego człowieka – w ten sposób łączy nas woda ze sobą i całym kosmosem.
Wodę systematycznie zanieczyszczamy – zwłaszcza chemicznie od momentu pojawienia się na szeroką skalę przemysłu, tj. od przełomu XIX/XX wieków. Jednak nie tylko materialne zanieczyszczenia – w postaci konkretnych składników są groźne. Groźne są przede wszystkim ich pozostałości w postaci wpływu informacyjnego zapisanego w molekułach wody. Można zadać sobie jednak pytanie: dlaczego jakieś „wpływy informacyjne” mogą oddziaływać na nasz organizm? Z czym jest to związane? Można to doskonale zrozumieć, jeśli przyjmiemy bioelektroniczny model organizmu ludzkiego – zupełnie odmienny od dotychczasowego mechaniczno-biochemicznego. Upraszczając można powiedzieć, że ten drugi model, ciągle jeszcze obowiązujący, opiera się na założeniu, że ludzkie ciało jest mechanizmem zbudowanym z makroorganów, w którym zachodzą biochemiczne procesy. W związku z tym mają nań wpływ wszelkie makrooddziaływania – duże dawki leków, duże siły itd.
Ludzkie ciało zbudowane jest z wielu złożonych substancji chemicznych. Każda z nich składa się ze związków chemicznych, te zaś z różnego rodzaju pierwiastków zbudowanych z atomów, w skład których wchodzą jądra atomowe zawierające obojętne elektrycznie neutrony oraz dodatnio naładowane protony. Wokół jąder krążą ujemnie naładowane elektrony. Jesteśmy więc zbudowani z niewyobrażalnie wielkiej ilości ładunków elektrycznych. Posiadamy w takim razie naturę elektryczną, jesteśmy istotami elektrycznymi.
Elektrony poruszając się generują pole elektromagnetyczne. Przypomnijmy, że pole magnetyczne jest przestrzenią wokół magnesów czy Ziemi (również innych planet), w której działają siły magnetyczne na inne umieszczone w niej magnesy lub ciała zawierające np. żelazo. Źródłem takiego pola są nie tylko magnesy, ale również przewodniki, w których płynie prąd elektryczny. Pola magnetyczne wytwarzane przez magnesy lub Ziemię, to w rzeczywistości pola wytwarzane przez prądy powstające w wyniku ruchów ładunków elektrycznych. Zjawiska elektromagnetyczne są również generowane przez urządzenia techniczne zasilane prądem elektrycznym oraz ludzkie ciało. Jesteśmy istotami elektromagnetycznymi, a ściślej – bioelektronicznymi.
Ludzkie ciało stanowi więc masę półprzewodników organicznych zorganizowanych w układ elektroniczny zasilany reakcjami chemicznymi metabolizmu (przemiany materii). W dodatku jest to półprzewodnik nieciągły, podzielony na mniejsze podzespoły – komórki, stanowiące funkcjonalne jednostki.
Kiedy już przyjmiemy model bioelektroniczny człowieka, to staje się jasne, że wszystkie nasze procesy życiowe muszą być sterowane elektrycznie i magnetycznie – bardzo słabymi, niesłychanie subtelnymi sygnałami. Można by powiedzieć – „supermałymi dawkami” przekazywanej ustrojowi informacji. Wyniki wszelkich badań naukowych dają wyraźne dowody na to, że właśnie słabe sygnały działają skuteczniej na organizm na poziomie komórkowym niż sygnały silne.
Człowiek posiada więc własne biopole elektromagnetyczne, którym jest w stanie oddziaływać energetycznie na wszelkie inne struktury elektroniczne. Takimi strukturami. są m.in. inni ludzie, pokarmy, woda, zwierzęta, rośliny. Nasze biopole może więc wpływać na inne biopola, zmieniać profil elektronowy innych struktur, a przez to ich właściwości.
Dzisiejsza fizyka kwantowa absolutnie potwierdza fakt, że każda cząstka materii (również tzw. „nieożywionej”) posiada swoje biopole. Takie pola mogą być wykorzystane jako nośnik informacji, ponieważ każdy organizm przenika swoim biopolem otaczające go środowisko i inne organizmy. W dodatku każdy żywy organizm jest zbudowany z białek i kwasów nukleinowych, które zachowują się jak półprzewodniki i piezoelektryki. W rezultacie mogą one stanowić swoiste nadajniki i odbiorniki energii, a więc i informacji. Zrozumiałe w takim razie, że środowisko zewnętrzne (przyroda ożywiona i tzw. nieożywiona) oddziałuje na nasz ustrój nieustannie własnymi biopolami, których najważniejszym czynnikiem są pola elektro-magnetyczne. Ulegają one ciągłym zmianom, zaburzeniom spowodowanymi tzw. stresem geopatycznym oraz wszelkimi zanieczyszczeniami wody pochodzącymi od wpływów chemicznych, biologicznych, elektromagnetycznych, mechanicznych, cieplnych i wszelkich innych – w tym także naszych myśli i słów – to energoinformacja w postaci bardzo często słabych oddziaływań. Jednak skutki tych słabych oddziaływań na żywe organizmy jest potężny.
Woda jest więc nośnikiem i przekaźnikiem elektromagnetycznego sygnału molekularnego. Cząsteczki wody emitują sygnały elektromagnetyczne stając się zarówno nadajnikami jak i odbiornikami fal EM. Ma więc woda dzięki temu swoistą pamięć molekularną, której podłożem są zjawiska elektromagnetyczne pośredniczące przy przekazywaniu informacji między cząsteczkami. Komunikacja intermolekularna na drodze chemicznej nie jest jedynym sposobem przekazu informacji.
Elektromagnetyczne sygnały zapisane są w „pamięci” wody, która jest zdolna do ich przechowywania i przenoszenia. I to woda odpowiada za przekazywanie molekularnej informacji między cząsteczkami substancji, w tym żywych komórek. Jest to więc potwierdzenie kluczowej roli wody w przekazywaniu molekularnych sygnałów elektromagnetycznych. Woda jest substancją zdolną do przenoszenia informacji w postaci elektromagnetycznej matrycy.
W tym kontekście można zastanawiać się nad się nad właściwościami wody z oczyszczonych ścieków. Woda ta jest z pewnością czysta biologicznie i w dużym stopniu chemicznie (o ile wszystkie procesy oczyszczania funkcjonują bez zakłóceń), ale co zostało zakodowane w pamięci takiej wody? Jakie są naprawdę jej własności? Czy nie należałoby poddać takiej wody działaniu dodatkowych systemów naprawczych (np. magnetyzowaniu)?
Szkodliwe częstotliwości można skasować np. przy pomocy pola magnetycznego. W przyrodzie odbywa się to w naturalny sposób przede wszystkim poprzez wirowanie wody – w zakolach rzek, wirach itp. Wodę można przyrównać do dyskietki komputerowej, taśmy magnetofonowej lub CD-rom. Oglądając je nie odróżnimy nośnika czystego od nagranego. Różnica polega na tym, jaka informacja jest nagrana na każdym z nich. Podobnie można „nagrać” informację „na wodę” – ustawić odpowiednio cząsteczki wody względem siebie.
Woda posiada pamięć, jest więc w stanie gromadzić i przechowywać informacje. Woda jest przecież ciekłym kryształem. Dziś już wiadomo, że kryształy posiadają właściwości dzięki którym możemy je kodować informacjami. W urządzeniach elektronicznych kryształy służą przede wszystkim do zapisywania danych. Szczególną rolę zarówno w technice jak i organizmie odgrywają tzw. ciekłe kryształy. Woda może zapamiętywać i oddawać dowolne drgania, bez utraty, zmiany czy ograniczenia wcześniej zapamiętanych informacji. Pod względem zdolności do przechowywania i przekazywania przypomina superkomputer. Istnieje nawet teoria, która mówi, że wszelka informacja kosmiczna jest przechowywana w potężnym ciekłym krysztale, jakim są wody oceanów.
Miejsce zapamiętywania oraz dokładny przebieg tego procesu w wodzie nie zostały jeszcze rozpoznane przez naukę w dostatecznym nawet stopniu i w zasadzie tylko teoretycznie. Zebrano zaś mnóstwo doświadczeń praktycznych, obserwując i badając systematycznie jej działanie.
Niesłychanie ważną właściwością wody jest jej zdolność do przekazywania informacji w każdym organizmie. „(…) zakładamy istnienie w organizmie wielostopniowego informacyjno-energetycznego systemu strukturyzowanej wody, zdolnego do natychmiastowego przekazywania informacji do wszystkich komórek.” (prof. K.M. Rieznikow, 2001, www.vsma.ac.ru). Układ nerwowy przekazuje tylko część informacji, natomiast informacje inne, np. o zapotrzebowaniu jakiegoś organu na substancje odżywcze przenosi woda.
Istotę „pamięci” wody można porównać do układanki literowej. Z tych samych liter można ułożyć różne słowa o różnym znaczeniu, niosące różne informacje. Takimi literami w przypadku wody są jej cząsteczki. Na sposób ich ustawienia wpływ ma wiele czynników. Sposób ustawienia – to swoisty „kod” zawierający cały szereg informacji i nadający odpowiednie właściwości. Podobnie, jak w przypadku choćby kodu genetycznego organizmów żywych. „Kod” ten może się zmieniać. Oznacza to, że cząsteczki wody mogą zmieniać swoje ustawienie na skutek wzajemnych oddziaływań elektromagne-tycznych z cząsteczkami innych związków chemicznych, z którymi woda ma kontakt.
Zmiana ustawienia cząsteczek, to zmieniona informacja i zmienione właściwości. Dla jeszcze lepszego zobrazowania zagadnienia można posłużyć się przykładem grafitu i diamentu. Oba minerały – to węgiel. Ale jakże różne są ich właściwości! Grafit jest czarny i kruchy, zaś diament przezroczysty i twardy. Różnice tych właściwości spowodowane zostały innym ułożeniem atomów w kryształach obu minerałów.
Podobnie woda – może ona posiadać wybitnie uporządkowane struktury wskutek czego może przenosić informacje. Interesujące jest to, że woda potrafi przez pewien czas zachować zmienione właściwości po usunięciu wpływów zewnętrznych. I tę cechę nazwano właśnie „pamięcią strukturalną”.
Woda posiada pamięć dlatego nie ma się co dziwić że jej lecznicze właściwości wody były doceniane od dawna.
„Woda ma pamięć jak słoń. To stwierdzenie oznacza, że woda posiada zdolność przechowywania na określonym poziomie częstotliwości raz zdobytych informacji i przekazywania ich innym systemom, np. organizmom żywym. (…) Skażona woda w naszych zbiornikach wodnych – zatruta ołowiem, kadmem i wieloma innymi szkodliwymi substancjami, jest oczyszczana chemicznie oraz uwalniana z bakterii. Po tych procesach wciąż jednak wykazuje określone częstotliwości elektromagnetyczne, drgania o określonej częstotliwości, które po dokładnym przyjrzeniu się można przyporządkować poszczególnym szkodliwym substancjom. Woda zawiera więc po oczyszczeniu, a nawet dwukrotnej destylacji, określone sygnały, które mogą być dla zdrowia szkodliwe. (…) Potwierdzenie danych na większej liczbie ludzi i wyciągnięcie wniosków miałoby rewolucyjne znaczenie dla zdrowia wszystkich ludzi.” (dr Wolfgang Ludwig, niemiecki fizyk z University Temple w Filadelfii, doradca Word Research Foundation w Los Angeles).
Komentarze są wyłączone To paradoks, że wodę tworzą gazy: wodór i tlen. Jest to absolutny unikat, ponieważ żadne inne gazy nie tworzą cieczy. Wszystkie, dosłownie wszystkie procesy zachodzące na naszej planecie uzależnione są od obecności wody krążącej ciągle w zamkniętym obiegu – począwszy od wpływu na klimat po warunkowanie rozwoju i utrzymania wszelkiego życia – od najdrobniejszych organizmów, po rośliny, zwierzęta i ludzi. A my, ludzie, stanowimy cudowny, bioelektroniczny białkowy układ, w którym jedną z podstawowych ról odgrywa życiodajna woda spełniająca wyjątkowo ważną rolę w procesie powstawania oraz rozwoju wszelkiego życia.
Woda jest praśrodowiskiem wszelkiego życia – wchodzi nie tylko w skład każdej żywej komórki, lecz stanowi także wyjątkowo ważny składnik środowiska zewnętrznego. Jest najważniejszym środowiskiem, w którym zachodzą liczne reakcje chemiczne i procesy fizyko-chemiczne (osmoza, dyfuzja, asymilacja, dysymilacja itp.) tworzące podstawy życia wszelkiego stworzenia. Woda jest niezbędnym składnikiem wszelkich płynów ustrojowych żywych organizmów. Uczestniczy w przebiegu większości reakcji przemiany materii i pozostałych reakcji zachodzących w organizmie. W przypadku ludzkiego ciała woda stanowi przeciętnie 70-75% masy dorosłego człowieka. Organizmy najmłodszych dzieci są wypełnione wodą „po brzegi” – ciało w przypadku noworodka zawiera ok. 85% wody. Trzydniowy ludzki embrion zawiera prawie 98% wody, a ośmiomiesięczny – 81%. Ludzie chudzi mają w organizmie do 75% wody, otyli zaś tylko 55% wody.
Woda stanowi ten niezbędny składnik, w który organizm musi być zaopatrywany i którego brak najszybciej powoduje śmierć. Śmierć następuje zwykle po 5 dniach odwodnienia. Wysokiej klasy sportowiec może stracić w ciągu 2 godzin nawet do 5 litrów wody. Dziennie organizm traci ok. 3 litrów wody, a więc musimy mu jej dostarczyć tyle samo. Człowiek zaopatrzony w wodę może stracić nawet połowę masy swego ciała (np. z 70 kg do 35 kg), bez wody zaś umrze, zanim ta masa zmniejszy się do 60 kg. U dzieci i osób starszych śmierć nastąpi jeszcze szybciej. Utrata 3% wody powoduje uczucie zmęczenia, ból i zawroty głowy, może wywołać poważne zaburzenia funkcjonowania organizmu (przegrzanie ciała, zatrzymanie pocenia się itp.). Utrata 10% wody może zagrażać życiu.
Jakie funkcje spełnia woda w organizmie? Rozpatrzmy je.
1) Rozpuszczanie prawie wszystkich substancji – dzięki polarności.
Każda cząsteczka wody jest elektrycznie obojętna, ale ma własności dipolowe – jest spolaryzowana, dwubiegunowa elektrycznie (dipol jest układem dwóch ładunków o tych samych wartościach bezwzględnych, ale przeciwnych znakach). 
Jest to następna unikalna cecha wody. To z kolei oznacza, że cząsteczki wody łatwo będą łączyć się z cząsteczkami innych substancji, obdarzonymi ładunkami elektrycznymi. Oznacza to również, że cząsteczki wody przyciągają się nawzajem, ponieważ ujemnie naładowana „głowa” myszki Miki przyciąga dodatnio naładowane „uszy” innej „głowy”. Dzieje się tak na podstawie jakościowego prawa oddziaływania ładunków – ładunki jednoimienne („–” i „–” oraz „+” i „+” odpychają się, zaś ładunki różnoimienne („–” i „+”) przyciągają się:
Polaryzacja cząsteczek wody powoduje, że mogą one ustawiać się na różne sposoby. Dzięki swojej polarności woda jest w stanie równie dobrze otoczyć w procesie solwatacji dodatnio naładowane cząsteczki (np. jony sodu w soli kamiennej) jak i ujemnie naładowane cząsteczki (np. jony chloru soli kamiennej). Do tych pierwszych cząsteczki wody zwracają się ujemnie naładowanymi atomami tlenu, do tych drugich dodatnio naładowanymi atomami wodoru.
2) Utrzymywanie temperatury ciała na odpowiednim poziomie.
Spośród niezwykłych cech wody jedną z najważniejszych odgrywa ogromna pojemność cieplna, charakteryzowana poprzez tzw. ciepło właściwe. Ciepło właściwe jest to ilość energii potrzebna do podniesienia temperatury 1 kg danej substancji o 10C. utrzymywanie temperatury ciała na odpowiednim poziomie. Chroni nas woda przed przegrzaniem, ale i przed wyziębieniem stanowiąc sprawne medium termoregulacyjne.
3) Dostarczanie organizmowi energii.
Woda dostarcza energię organizmowi dzięki istnieniu tzw. wiązań wodorowych. Tworzone są one przez atom wodoru położony między dwoma małymi, silnie elektroujemnymi atomami zawierającymi wolne pary elektronowe. Występują powszechnie w całej otaczającej nas przyrodzie. Stanowią też istotny składnik funkcjonowania wszelkich organizmów począwszy od struktury DNA aż po skomplikowane białka. Od wiązań wodorowych zależy między innymi trwałość struktur białkowych. 
Łączy ono również ze sobą cząsteczki DNA. Podwójna helisa DNA rozpadłaby się na dwie oddzielne wstęgi, gdyby nie wiązanie wodorowe. Nie byłoby więc możliwe życie.
Podczas pękania mostków (wiązań) protonowych ma być oddawana energia, a to sprzyja nie tylko metabolizmowi (przemianie materii), ale również podziałom komórkowym, czyli w istocie działaniom naprawczym.
4) Nawilżanie wdychanego powietrza i utrzymywanie odpowiedniej wilgotności w gałce ocznej, stawach, skórze, błonach śluzowych itp.
Jest to bardzo istotne, ponieważ zarówno skóra zewnętrzna jak i skóra wewnętrzna (błony śluzowe) powinny być odpowiednio nawilżone. Rozpatrzmy to na przykładzie błony śluzowej tchawicy, oskrzeli i oskrzelików. Jest ona wysłana nabłonkiem migawkowym wielorzędowym. Każda komórka migawkowa ma 200 migawek (rzęsek), które poruszają się około 20 razy na sekundę przesuwając pokrywającą je warstwę śluzu w kierunku gardła. Cząsteczki mniejsze oraz bakterie, grzyby, wirusy osiadają na warstwie tego śluzu. Ruch migawkowy rzęsek umożliwia przesuwanie zanieczyszczeń ze śluzem do okolicy krtani i usunięcie ich na zewnątrz dzięki kaszlowi. Jest to wspaniale funkcjonujący mechanizm samooczyszczający przesuwający warstwę śluzu z obwodu płuca do gardła wraz z zanieczyszczeniami, często wbrew sile ciężkości. Cząstki większe, osiadłe w warstwach śluzu oskrzeli centralnych zostają usunięte w ciągu 30-60 minut. Cząstki mniejsze, docierające do oskrzeli obwodowych usuwane są ponad 5 godzin. Ten cudownie działający, oczyszczający mechanizm wymaga jednak m.in. odpowiedniej konsystencji wydzieliny oskrzelowej (wymaga to odpowiedniego nawodnienia organizmu). Podobnego nawilżenia wymagają oczy, nos, stawy itp. narządy.
5) Bardzo dobre amortyzowanie.
Woda jest jednym z podstawowych składników mazi stawowej, nasyca wszelkie tkanki. Dzięki temu jesteśmy dobrze chronieni przed powstawaniem urazów w przypadku uderzeń, skoków itp. zdarzeń. Ochronna rola wody jest szczególnie dobrze widoczna w przypadku ciąży, kiedy dziecko jest chronione przez wody płodowe.
6) Aktywowanie szeregu enzymów niezbędnych dla przemian metabolicznych w komórkach.
Energia z wiązań wodorowych aktywuje enzymy z grupy dehydrogenaz (odczepiających atomy wodoru z rozmaitych związków organicznych występujących w organizmach żywych). Poprzez ich stymulację następuje odrywanie atomów wodoru z molekuł wody i uwalnianie atomów tlenu, co przyczynia się do przyspieszenia procesów utlenowania krwi i eliminacji toksyn.
7) Umożliwienie przemiany pożywienia w energię.
Każdy prawidłowo przeżuty posiłek wymaga wydalenia przez ślinianki ok. dwóch szklanek śliny zawierającej różnego rodzaju enzymy trawienne – bowiem początek procesów trawienych zaczyna się już w jamie ustnej. Żujmy więc dokładnie każdy kęs (30-50 razy), ponieważ pokarm ma być dokładnie rozdrobniony i wymieszany ze śliną. Takie rozdrobnienie i wymieszanie pokarmu umożliwia optymalne pozyskanie energii z pożywienia w dalszym procesie jego trawienia i przyswajania.
8) Usuwanie toksyn z narządów wewnętrznych poprzez skórę, nerki i płuca.
Jedną z ról wody jest rozpuszczanie wszelkich toksyn i złogów obecnych organizmie oraz ich usuwanie na zewnątrz poprzez skórę, nerk i płuca (wraz z oddechem). Wymaga to jednak podawania do organizmu krystalicznie czystej (niskomineralizowanej) wody w ilości ok. 2,5 litra na dobę. W przypadku, kiedy pijemy wodę w zbyt małej ilości dochodzi do zaburzenia procesów usuwania toksyn i ich kumulacji w organizmie.
9) Stymulacja pracy i przepłukiwanie wątroby.
Wątroba jest jedynym narządem do regeneracji całego organizmu – dostarcza krew do każdego miejsca, które jej potrzebuje. Istotne jest picie dużych ilości czystej wody niezbędnych do ciągłego płukania komórek wątrobowych i odprowadzania toksyn.
10) Zmiękczanie stolca i przyśpieszanie przechodzenia odpadów przez jelita, jednocześnie usuwanie z nich toksyn.
Prawidłowa dieta powinna obfitować błonnik (włókna), który ułatwia trawienie, oczyszcza organizm z toksyn, ułatwia przesuwanie resztek pokarmowych w jelicie, przeciwdziała zaparciom, zabezpiecza przed tworzeniem się uchyłków jelita i zapobiega jego spastycznym skurczom, chroni przed powstawaniem żylaków, obniża niebezpieczeństwo zachorowania na raka oraz poziom cholesterolu we krwi. Błonnik działa tak, jak powinien, tylko przy odpowiednim nawodnieniu. W jelicie grubym wchłania wodę i zapewnia jego prawidłowe funkcjonowanie. Jeżeli nie ma wystarczającej ilości wody, stolec będzie twardy i gęsty, może też powodować zaparcia. Właśnie dlatego powinniśmy wypijać dziennie ok. 2,5 litrów krystalicznie czystej, niskomineralizowanej wody, aby maksymalizować efekty działania błonnika i optymalizować eliminację produktów ubocznych przemiany materii.
11) Ochrona komórek przed wirusami, bakteriami itp. czynnikami.
Heksagonalny (sześciokątny) układ strukturyzowanej (krystalicznej) wody tworzy warstwę ochronną wokół zdrowych komórek. Taki rodzaj ochrony nie istnieje wokół komórek chorych. Zdrowa komórka tworzy wokół siebie rodzaj osłony z cząsteczek strukturyzowanej wody, która nie przepuszcza wirusów, bakterii itp. czynników. Naukowcy amerykańscy z centrów badawczych stanu Georgia w USA badając w latach 90-tych XX wieku zdrowe ludzkie komórki, zwrócili uwagę na zdumiewający fakt. Okazało się, że każda ludzka komórka w organizmie jest otoczona molekułami wody. Jeśli była to komórka chorego narządu, to niezależnie od choroby, była ona otoczona wodą niestrukturyzowaną. Natomiast komórki narządów zdrowych były otoczone wodą strukturyzowaną. Również naukowcy niemieccy z Uniwersytetu w Norymberdze-Erlangen uważają, ze picie czystej, strukturyzowanej wody nie tylko pozwala uniknąć wielu chorób, ale również wzmacnia psychofizyczne zdolności człowieka. Oprócz tego taka woda wzmacnia pamięć. Pamiętamy przecież, że mózg składa się w ok. 85-90% z wody. Zwykle organizm sam strukturyzuję wodę zamieniając zwykłą wodę w tzw. metaboliczną już na poziomie komórkowym. Wymaga to jednak dysponowania olbrzymią ilością energii. Można ją zaoszczędzić, jeśli będzie się do organizmu podawać wodę wcześniej ustrukturyzowaną. Strukturyzacja wody – to wzmocnienie wiązań wodorowych. Jest to równoznaczne ze zwiększeniem potencjału energii wodorowej, która polepsza procesy otaczania komórek przez wodne molekuły warstwą ochraniająca przed czynnikami destrukcyjnymi.
Jak widzimy woda w organizmie jest bardzo potrzebna dlatego powinniśmy jemu dostarczać wodę w czystej postaci.
Komentarze są wyłączone Życie powstało w wodzie – w gęstej „zupie” praoceanu. My również wyszliśmy z wody – jako rodzaj ludzki i jako pojedyncze ludzkie istoty. Każdy z nas przez 9 miesięcy przebywa przecież w środowisku wodnym – w wodach płodowych będących cudownym amortyzatorem.. Każdy z nas nosi cząstkę praoceanu w sobie. Skład chemiczny naszego organizmu jest jak gdyby echem i odbiciem jego składu.
Zdumiewające jest, że nasz organizm składa się aż w 70-75 % z wody (choć u ludzi z dużą ilością tkanki tłuszczowej zawartość wody wynosi zwykle ok. 55%). Podobnie nasza planeta – ok. 75% jej powierzchni pokrywa woda. Spośród wszystkich składników znajdujących się w żywej komórce woda występuje w największych ilościach – zawartość jej waha się w granicach 70 – 98%. Jedynie w niektórych tkankach, np. kostnych czy tłuszczowych, woda występuje w mniejszych ilościach. Poziom jej w poszczególnych tkankach jest względnie stały, a większe wahania mogą powodować poważne zaburzenia w przemianie materii.
Woda jest najbardziej pierwotną i powszechnie występującą substancją. Jest druga substancją po wodorze w całym Wszechświecie pod względem Obecności (rozpowszechnienia). Spełnia wyjątkowo ważną rolę zarówno w procesie formowania się gwiazd, jak i w procesie powstawania oraz rozwoju wszelkiego życia.
Spada na Ziemię, kapie na niej, pluszcze, paruje, jest zamrożonych, płynie wewnątrz niej 1 398 898 000 000 000 000 000 000 000 litrów = 1 398 898 x 1021 litrów wody (tj. tysiąc dwieście sześćdziesiąt trylionów).
Życie na Ziemi zależy od wody, a właściwie od deszczu (lub śniegu). Opady wypełniają rzeki i jeziora, pozwalają kiełkować nasionom, dostarczają wszystkim stworzeniom wody pitnej. O tym, w jakiej postaci opadnie woda na powierzchnię Ziemi – czy będzie to deszcz, śnieg czy grad decyduje temperatura powietrza, zarówno ta wewnątrz chmury, jak i na zewnątrz. W każdym bądź razie aż 80% opadów od razu tonie w rzekach, jeziorach lub oceanach, a tylko 20% wsiąka w ziemię i dołącza do wód gruntowych.
Nie ma dwóch jednakowych płatków śniegu, choć każdy z nich ma kształt symetrycznego sześciokąta (układ heksagonalny). Wszystkie są zbiorem kryształków lodu powstałych z zamarzniętej pary wodnej. Każdy płatek śniegu, który zawiera około 1018 cząsteczek wody. Klasyfikacja kryształów lodu wyróżnia ok. 80 ich rodzajów. Kształt płatka zależy od temperatury, wysokości i zawartości wody w chmurze, w której tworzy się płatek.
Kryształki lodu tworzą się w chmurach o temperaturze w przedziale minus 200 C, a minus 400C. Zarodnikiem kryształów powstających z wody są zwykle mikroskopijne zanieczyszczenia w postaci pyłków, drobin kurzu czy cząsteczek dymu. Powstały w chmurach kryształek lodu ma średnicę nie większą kilka dziesiątych milimetra.
Podczas opadania i procesu resublimacji, czyli bezpośredniego przejścia wody ze stanu pary w lód, kryształki lodu rozrastają się, łączą się ze sobą i topiąc się sklejają w płatki, po czym ponownie zamarzają. W postaci śniegu spadną na Ziemię jedynie wówczas, kiedy temperatura powietrza będzie mniejsza od 00 C. Każdy kryształek lodu ma strukturę heksagonalną, występuje więc w postaci płytki o sześciokątnym kształcie. Z sześciokątnego płatka wyrasta z czasem sześcioramienna gwiazdka. Złożoność formy płatka i jego wielkość zależą w pierwszym rzędzie od wilgotności (im większa wilgotność, tym bardziej złożone powstają kształty) oraz temperatury (-200C÷-100C). Jeśli będzie za ciepło, to kryształki zamienią się w parę lub stopnieją się i spadną jako deszcz lub deszcz ze śniegiem.
Płatki śniegu topniejąc się tworzą deszcz. Kropla deszczu składa się z milionów mikroskopijnych kropelek pary wodnej. W tej jednej kropli jest więcej cząsteczek wody niż gwiazd na niebie. Myślę, że zaskoczyć może nas fakt, że krople deszczu mają kształt spłaszczonej piłki. Nie są więc ani okrągłe, ani nie mają kształtu łez.
W dodatku zarówno płatki śniegu jak i krople deszczu są naładowane ujemnym ładunkiem elektrycznym. Wiedz więc, że deszcz – to życiodajne krople o ujemnym ładunku elektrycznym powstającym na skutek tzw. zjawiska tryboelektrycznego przy rozbijaniu kropel wody (tryboelektryczność – zjawisko powstawania ładunków elektrycznych podczas tarcia różnych ciał o siebie). I to właśnie ładunki ujemne sprawiają, że tak rześko czujemy się po burzy lub po kąpieli.
Woda występuje nie tylko wszędzie wokół nas: w deszczu, chmurach, oceanach, lecz również w naszym organizmie. Mały strumyk i potężna rzeka, drobny, majowy deszczyk i budząca grozę burza – to także woda.
Ciekawostki…
- Ze 100% wody istniejącej na Ziemi
- 97% to woda słona nie nadająca się do spożycia,
- 2,7 % to wody lodowcowe (polarne),
- 0,3÷0,5% to wody służące do picia, zanieczyszczane systematycznie od 100 lat (tj. od chwili powstania przemysłu),
- nasz organizm składa się aż w 70-75 % z wody,
- podobnie nasza planeta – ok. 75% jej powierzchni pokrywa WODA,
- spośród wszystkich składników znajdujących się w żywej komórce WODA występuje w największych ilościach – zawartość jej waha się w granicach 70-98%,
-jedynie w niektórych tkankach – kostnych czy tłuszczowych, WODA występuje w mniejszych ilościach,
- poziom wody w poszczególnych tkankach jest względnie stały, a większe wahania mogą powodować poważne zaburzenia w przemianie materii.
W oficjalnych testach jakości wody pitnej strukturze wody praktycznie nie przypisuje się jeszcze żadnego znaczenia. Jest to skutek nieświadomości, ignorancji i arogancji.
Jakość wody pitnej w Europie Środkowej i Zachodniej regulowana jest prawem poprzez zbiór właściwych rozporządzeń. Gwarantują one, że w wodzie – tym składniku nr 1 naszych organizmów i naszego pożywienia – nie będą się znajdowały zarodki bakterii, metale ciężkie, substancje chemiczne w ilościach większych niż opracowane i zapisane normatywnie J. Normy i przepisy pozostają spełnione. Jednak tak istotny fakt, że wewnętrzna struktura wody stanowi decydujący czynnik jakości, nie został włączony do uregulowań prawnych.
Tym niemniej podejmowane są już starania, aby przynajmniej termin „struktura wody” przyjąć do wytycznych WHO dotyczących wody pitnej. Od pewnego czasu zagadnieniami struktury wody zajmuje się Komitet ekspertów afiliowany przy Światowej Organizacji Zdrowia WHO. Lecznicze właściwości wody były doceniane już od dawna lecz obecnie poziom zanieczyszczenia jest tak duży że jej czystość jest pod wielkim znakiem zapytania.
Komentarze są wyłączone Wg definicji WHO: zdrowie – stan pełnego, fizycznego, umysłowego i społecznego dobrostanu (dobrego samopoczucia);to nie tylko całkowity brak choroby czy kalectwa.
Panorama Theme by 
Themocracy
